De geschiedenis van Ascrum

Sommige verenigingen ontstaan uit een plan. Ascrum ontstond uit een intekenlijst op een prikbord en een man die na zijn eerste tackle meteen besloot dat rugby toch niets voor hem was.

De kiem: een prikbord, 1962

Het begon met een intekenlijst op het mededelingenbord van de sociëteit aan de Sarphatiestraat. Olaf Meyer, lid van het Amsterdamsch Studenten Corps, wilde corpsleden de kans geven om in verenigingsverband de botten te kraken. Hij verzamelde een stuk of twintig namen, legde contact met de rugbyafdeling van A.A.C., en organiseerde een film- en voorlichtingsavond. De eerste praktijkinstructie werd gegeven op sportpark Olympiaplein. Veelzeggend detail: na de allereerste tackle hield Olaf Meyer zelf meteen op met actief rugbyen. De vereniging die hij in gang zette, bestaat ruim zestig jaar later nog.

Van 'Scrum' naar Ascrum

Dat er in Amsterdam weer werd gerugbyd, sprak zich rond. In oktober 1962 schreef de secretaris van de Delftse studentenrugbyclub een brief naar Amsterdam, met de licht plagende opmerking dat het initiatief ook eens van elders mocht komen, en een uitnodiging voor een seven-a-side toernooi ter ere van Delfts 44e Dies, op zondag 21 oktober.

De Amsterdammers organiseerden zich tot een voorlopige vereniging: de Amsterdamsche Studenten Rugby Club 'Scrum', met A.G. Masseur als woordvoerder van het eerste uur. In oude witte overhemden en wat geleende voetbaluitrusting togen ze naar Delft. Het toernooi, en vooral de ontvangst er na, werd een daverend succes, en diezelfde avond besloten de Amsterdamse rugbyers de vereniging definitief op te richten.

Op de officiële oprichtingsvergadering werd voorgesteld de naam te veranderen van 'Scrum' in Ascrum: een samentrekking van A.S.C. en het oorspronkelijke 'Scrum'. Met algemene stemmen aangenomen. Zo werd op 1 november 1962, in een zaaltje van de sociëteit waar het vuur hoog oplaaide en een paar kakstoelen werden opgeofferd voor de feestvreugde, A.S.R.V. Ascrum geboren. Het eerste bestuur stond onder leiding van Praeses A.G. Masseur.

Rood, zwart en wit

Ascrum werd al snel erkend als gezelschap van het Amsterdamsch Studenten Corps. Met steun van Dr. E. Kits van Waveren, werden in Engeland echte rugbyshirts besteld. Binnen een jaar gold Ascrum als de best geklede vereniging van Nederland, zowel op het veld als aan de tap.

Aan de verenigingskleuren werd flink wat tijd besteed. Rood en wit verwezen naar het A.S.C. en naar Amsterdam; zwart kwam erbij vanwege de zwarte jasjes en omdat de meeste leden toch al in zwarte hockey- of voetbalbroeken speelden. Gemakshalve, zoals dat gaat. Die kleuren draagt de vereniging nog altijd.

De eerste successen

Er werd hard getraind, onder meer rond een koopreis naar Londen voor schoenen, sjaals en dassen, gecombineerd met een paar wedstrijden, uiteraard. Toen de Nederlandse Rugby Bond het rugby in 1964 in competitievorm goot, werd Ascrum in de B-poule geplaatst. Lang bleef het daar niet: een vroege rivaal werd met 56–6 onder de graszoden gestampt, en in het seizoen 1964–'65 pakte Ascrum met overmacht het kampioenschap van de B-poule. De bond, onder de indruk, promoveerde de vereniging naar de A-poule.

In diezelfde beginjaren ontstonden mores en tradities die nog altijd leven: het avunculaat voor verdienstelijke oud-bestuurders, en de Stubinitsky-beker voor de meest waardevolle speler van het jaar, waarvan de allereerste winnaar zich uit pure trots zó vol liet lopen dat ook díe traditie meteen geboren was.

Tradities die bleven

De trip is bijna zo oud als de vereniging zelf. AAscrum reisde naar Brussel, Londen, de Hautes Alpes, Parijs, Wales, Praag en New York. Die traditie bestaat nog steeds, net als het Ameland Beachrugby, Amsterdam 7s of de trainingsstage in Zuid-Afrika, en het simpele gegeven dat je hier geen alleen lid bent maar Ascrummer of, voor de liefhebber, Ascrumice. Ook zijn we nog steeds verbonden aan het A.S.C./A.V.S.V. en de Universiteit van Amsterdam (UvA), de Vrije Universiteit (VU) en de Hogeschool van Amsterdam (HvA).

Van toen naar nu

Van twintig man met geleende voetbalspullen tot vijf herenteams en de grootste, meest toonaangevende studentenrugbyvereniging van Nederland. Het eerste team speelt inmiddels op het hoogste niveau van het land, en in 2027 viert Ascrum haar 65-jarig bestaan: het dertiende lustrum, het IJzeren Lustrum.

Ruim zes decennia later is het credo nog altijd hetzelfde.

Van IJzer.